بخش شهیون این روزها با بحران جدی آب دستوپنجه نرم میکند؛ بحرانی که نهتنها ناشی از کمبود منابع، بلکه نتیجهی ضعف مدیریتی، وعدههای عملنشده و بیاعتنایی مزمن به نیازهای ابتدایی مردم است.
🔹با وجود صدور مجوز برای تأسیس اداره آبفای شهیون دزفول و آماده بودن ساختمان و امکانات اولیه، تاکنون حتی یک نیروی رسمی در این اداره مستقر نشده است.
🔹این در حالی است که اداره مذکور باید به شهر شهیون و دستکم ۱۴ روستای منطقه خدماترسانی کند، اما در حال حاضر تنها یک نفر برای این وظیفه سنگین در بخش فعال است؛ موضوعی که باعث شده رسیدگی به مشکلات آبرسانی، شکستگیها، افت فشار و قطعیهای مکرر با تأخیرهای طولانی همراه شود.
🔹در سال گذشته، با تلاش و پیگیری مسئولین، بودجهای به مبلغ ۴۵۰ میلیارد ریال برای پروژه ضربتی انتقال آب از دریاچه سد دز به مرکز بخش جذب شد. اما این پروژه حیاتی با گذشت بیش از ۸ ماه هنوز وارد مرحله اجرا نشده و کمآبی در شهیون همچنان ادامه دارد.
🔹در روستاهایی همچون پامنار و ماشکار، منابع آب بهدلیل خرابی و نبود نظارت درست، در حال هدر رفت است، آن هم در روزگاری که مردم برای قطرهای آب ناچارند با تانکر و دبه سر کنند. از سوی دیگر، بهدلیل فرسودگی و عدم تجهیز تاسیسات آبرسانی، با هر بار قطع برق، آب کل بخش نیز بهطور کامل قطع میشود و اداره آبفای دزفول نیز اقدام راسخی برای تجهیز و تعمیر تاسیسات انجام نداده است.
🔹اما پروژه فاز۳ آبرسانی شهیون دزفول، که با پیگیریهای شوراهای بخش سالهاست بر سر زبانها افتاده، ظاهراً بیشتر شبیه به قصههای ناتمام است؛ از آن وعدههایی که فقط خوب بلدند در جلسات گفته شوند و در عمل هیچ ردی از آن بر زمین نمیماند. مردم هم فعلاً باید با “حسرت آب” سر کنند.
🔹در نهایت، عاجزانه و تشنهوار از مسئولان مربوطه میخواهیم که پیش از بدتر شدن اوضاع، برای حل این بحران و اجرای پروژههای معطلمانده اقدامی عاجل و عملی انجام دهند. تشنگی مردم را با وعده سیراب نمیشود
